عکس واضح می‌خواهید؟

عکس‌های تار و ناواضح قطعا یک سوتی بسیار ناجور محسوب می‌شوند، مخصوصا وقتی تازه کارهستید و یا دلیل قانع کننده‌ای برای تاری تصویر ندارید! اگر از حالا، مایل به گرفتن تصاویر واضح‌تری هستید توجه شما را به مطالعه این متن جلب می‌کنم! (عکاسان آماتور بخوانند)

To Be SharpOr Not To Be Sharp

(عکاسان آماتور بخوانند)

شایع‌ترین دلایل ناواضح بودن عکس؟!

  1. سه پایه نا میزون و شل ول
  2. بند دوربین
  3. دست‌های لرزان
  4. لرزش‌گیر دوربین!
  5. آینه دوربین!
  6. فاصله کانونی
  7. Artifacts
  8. طبیعت بی‌وفا
  9. نقطه فوکوس

  1. سه پایه: بدون شک هر عکاسی (یا اکثر عکاسان!) بعد از خرید دوربین، لنز و چند خرت و پرت دیگر، به خرید یک سه پایه خوب، محکم، مقاوم و سبک فکر می‌کنند. عکاسانی که تصاویر سوپر شارپ نیاز دارند حتما استفاده از سه پایه را در برنامه کاریشان قرار خواهند داد! ساده است، دوربین روی سه پایه تکان نخواهد خورد، مادامی که شخص شما، باد یا سنگ‌ریزه زیر یکی از پایه‌ها، باعث تکان خوردنش نشوید!

بند دوربین!

  1. بند دوربین: شاید عجیب به نظر برسد اما بندهای دوربین خوشگل و گوگولی و البته بعضی وقت‌ها فاخر و فک‌انداز، هم باعث لرزش دوربین شما خواهند شد و جالب‌تر اینکه خیلی هم شایع هستند! تصور کنید دوربین خود را روی سه پایه قرار دادید، از دوربین فاصله می‌گیرید ولی بند دوربین هنوز در حال تلو تلو خوردن است! تبریک میگم حرکت بند یعنی حرکت دوربین و حرکت دوربین یعنی تصویر ناواضح! مسلما برای ثبت تصاویری با سرعت شاتر پایین، عکس‌هایی از موضوعات حساس و یا بسیار کوچک (مثل نوشته‌های ریز یک کتاب خطی یا عکاسی ماکرو) باید منتظر توقت حرکت بند شوید بعد عکس را ثبت کنید! بیشتر مواقع با قرار دادن تایمر دوربین روی ده ثانیه مشکل برطرف می‌شود (بعد از ۱۰ ثانیه حرکت بند دوربین کندتر می‌شود) و از آن مهم‌تر، می‌توانید بند دوربین را به پایه‌ها یا هِد سه‌پایه پیچ و تاب دهید تا هم در صورت جدا شدن اتفاقی دوربین از سه‌پایه خدا رحم نکند هم حرکت بند از بین برود!

نکته: اگر عکساتون تاره بند سنگین نخرید! 🙂

چگونه دوربین خد را درست به دست بگیرید؟!

  1. دست‌های لرزان: قهوه کمتر بنوشید! نفس عمیق بکشید سعی کنید آرام باشید، نفس خود را به آرامی رها کنید! و شلیک کنید! بیشتر استراحت کنید و در شرایط استرس آفرین از سرعت شاترهای بالاتر استفاده کنید. با استفاده از راهنمای به دست گرفتن صحیح‌تر دوربین در بالا می‌توانید مشکلات احتمالی را کم‌تر کنید.

انواع لرزش‌گیرهای دوربین و لنز

  1. لرزش‌گیر دوربین: همانطور که می‌دانید، دوربین‌های دیجیتال امروزه عموما از دو نوع لرزشگیر استفاده می‌کنند : لرزش‌گیر داخل لنز و لرزشگیر داخل دوربین. در واقع در هر دو مدل، موتور لرزش‌گیر با تشخیص دادن لرزش، عدسی تعبیه شده (لرزشگیر روی لنز) یا سنسور دوربین (لرزشگیر روی سنسور) در جهت مخالف لرزش حرکت می‌کند. که در بعضی از دوربین‌ها حتی در پنج محور متفاوت با حرکت به سمت مخالف لرزش را خنثی کرده و تصویر واضح‌تری را ثبت می‌کند. یادتان باشد این قابلیت روی همه لنزها یا دوربین‌ها تعبیه نشده قبل از خرید به نوع و مدل و دارا بودن این قابلیت توجه کنید. (ضمنا یادوری می‌کنم کار لرزش‌گیر کمتر کردن حرکت دوربین است نه سوژه!)

این وسیله بسیار کاربردی که باید برای کم کردن لرزش یاری‌رسان باشد، گاها هنگامی که دوربین ثابت است (مثل قرار دادن دوربین روی سه پایه) دچار توهم می‌شود و صحنه بدون لرزش را، با لرزش تشخیص میدهد و عکس تار خواهد شد! در واقع اشتباه در تشخیص حرکت توسط سنسور موجود باعث خواهد شد عکس شما کمی تار شود! (امروزه در بسیاری از دوربین‌ها و لنزهای جدید این مشکل برطرف شده است، و به محض ثابت شدن دوربین، لرزش‌گیر خاموش خواهد شد.) هنگام استفاده از سه پایه یا بعد از مطمئن شدن از ثابت بودن دوربین لرزش‌گیر لنز یا دوربین خود را خاموش کنید. ضمنا اگر از تکنیک‌های مانند پنینگ استفاده می‌کنید و دوربین شما از این مود به صورت پیش فرض پشتیبانی نمی‌کند (تقریبا اکثر مدل‌های رده پایین و بعضی از رده متوسط‌ها) میتوانید لرزش‌گیر را برای ثبت بهتر تصویر خاموش کنید! و البته با خاموش کردن لرزشگیر میتوانید عکس‌های بیشتری ثبت کنید چرا که مصرف باتری دوربین کمتر خواهد شد!

قفل کردن آینه

  1. آینه دوربین: در دوربین‌های آینده‌دار (D-SLR) برای ثبت عکس، اول آینه به بالا حرکت میکند و به در کسری از ثانیه شاتر باز و سنسور دوربین نورخواهد خورد! شاید باورش سخت باشد اما همان حرکت بسیار کوچک هم باعث ایجاد لرزش و بعد تار شدن تصویرتان خواهد شد. اکثر دوربین‌ها، گزینه‌ای جهت بالا نگه داشتن آینه در اختیارتان قرار خواهد داد که معمولا با نام : Mirror lock-up شناخته می‌شود، با فعال کردن این گزینه بعد از فشردن دکمه شاتر آینه بالا رفته و همانجا می‌ماند و برای ثبت عکس باید یک بار دیگر دکمه شاتر را فشار دهید. اگر دوربین شما این قابیلیت را پشتیبانی نمیکند میتوانید از Live View برای گرفتم عکستان استفاده کنید که عملا آینه را بالا برده و همانجا نگه میدارد تا شما عکستان را بگیرید!

لرزش دوربین با تغییر فاصله کانونی

  1. فاصله کانونی: در واقع با بیشتر شدن فاصله کانونی تصویر با لرزش بیشتری ثبت می‌شود! آیا تا به حال با دوربین دوچشم (شکاری) منظره‌ای در دورست را تماشا کردید؟ میتوانید ۱۰ ثانیه روی همان منظره بمانید یا باید مدام دستتان را حرکت دهید تا بتوانید روی سوژه موردنظر قفل کنید؟! دوربین‌ شما هم همینطور است! هر چقدر که فاصله کانونی بالاتر می‌رود مثلا ۲۰۰ میلیمتر لرزش هم افزایش پیدا میکند در واقع با افزایش فاصله کانونی هنگام عکاسی از جسمی در دوردست، یک لرزش کوچک روی دوربین باعث جابه جایی چندین متری سوژه روی منظره‌یاب می‌شود! یا عکستان تارخواهد شد یا سوژه را گم می‌کنید!

راه حل ساده است، فاصله کانونی هر چه هست، یک سوم استاپ روی دوربین‌های فول فریم و دوسوم استاپ روی دوربینهای کراپ سنسور سرعت شاتر را افرایش دهید. مثلا: اگر دوربین شما ۸۰D کنون است که یک دوربین کراپ سنسور محسوب می‌شود، و با فاصله کانونی ۲۰۰ میلی‌متری عکاسی می‌کنید بهتر است برای جبران لرزش عدد شاتر را روی ۱/۳۲۰  و یا بیشتر تنظیم کنید. البته میتوانید با روشن کردن لرزشگیر ریسک پذیرتر باشید.

Artifacts

  1. Artifacts: تقریبا تمام لنزهای موجود در بازار از اعوجاح‌ها یا اصطلاحا Artifacts رنج می‌برند، که میتواند شامل ناواضح بودن کل تصویر، گوشه‌های عکس (field curvature) یا پدیدار شدن رنگ‌هایی مانند ارغوانی یا طیف آبی و سبز و (chromatic aberration) و … باشد. لنز خود را بشناسید و سعی کنید برای سوژه‌های حساس از دیافراگم و فاصله‌کانونی مناسب برای کاستن این اعوجاج‌های تصویری ناخواتسته استفاده کنید تا تصویر نهایی تا حدود زیادی شارپ‌تر باشد. (برای هر آرتیفکت راه حل منحصربه‌فردی پیشنهاد می‌شود) معمولا این اعداد دو یا سه استاپ از کمترین دیافراگم لنز بالاتر و دو تا سه استاپ از بیشترین عدد کمتر است. میتوانید دوربین خود را روی سه پایه قرار دهید و از تصویری چاپ شده مشابه تصویر ذیل عکاسی کنید، سپس در فاصله کانونی‌ انتخابی با اعداد دیافراگم مختلف عکاسی کنید. بعد از بازکردن تصاویر در مانیتور بزرگتر سعی کنید روی هر فاصله کانونی بهترین و شارپترین تصویر را انتخاب کنید برای این کار از وسط تصویر شروع کرده و بعد گوشه‌هایی عکس را چک کنید، بعد از پیدا کردن واضح‌ترین عکس‌ها اعداد به دست آمده (فاصله کانونی و عدد دیافراگم) را به خاطر بسپارید. ضمنا میتوانید از سایت‌ها یا کانال‌های مخصوص بررسی لنز برای پی بردن به بهترین شارپنس کمک بگیرید. بعدا در مطلب جداگانه راجب آرتیفکت‌ها توضیحات بیشتری ارایه خواهم داد.

تست لنز

  1. طبیعت: باد، طوفان، سنگ ریزه، گرد و خاک، دانه‌های روان شن، زلزله و هر چیزی که در عملکرد بدون لرزش دوربین شما تداخل ایجاد کند! اگر باد وزید یا بیخیال سوژه شوید یا اگر از سه پایه استفاده می‌کنید با آویزان کردن وزنه یا بند کیف یا کیسه پلاستیکی که سنگ در آن قرار داده‌اید مطئن خواهید شد سه پایه گران بها نمی‌لرزد! دوربین و سنسور خود را بعد از یک مسافرت جانانه به کویر یا طبیعت بینظیر دریا و جنگل، تمیز کنید مطمین شوید دانه‌های شن یا گرد و غبار روی بدنه یا سنور یا خدای نکرده به درون دوربین یا لنزتان نفوذ نکرده است اگر اینطور شد، سریعا به نمایندگی معتبر مراجعه کنید و نسبت به رفع ایراد آن اقدام کنید.

محکم‌کردن سه‌پایه

  1. نقطه فوکوس!!!! انقدر دلیل واضحی است که خجالت می‌کشم تایپش کنم! در انتخاب نقطه فوکوس دقت کنید!

نقطه فوکوس

ممکن است روش‌های بهتر دیگری هم داشته باشید لطفا با من به اشتراک بگذارید تا از تجربیات شما استفاده کنم و متن را به روز رسانی کنم!