عکس سه بعدی ( استریو گراف)

Stereographs

زنان در حال تماشای تصاویر سه بعدی یا استرو گراف

جیکوب اسپُل، زنان در حال تماشای استریوگراف، قبل از ۱۸۶۸

شاید تعجب آور باشد اگر بگوییم انتشار تصاویر سه بعدی در دهه ۱۸۵۰ مرسوم شد. این تصاویر با استفاده از یک دوربین دوتایی کولودیون که لنزهای آن به اندازه شصت و پنج میلیمتر(به اندازه فاصله استاندارد چشم های انسان از مرکز مردمک چشم) از هم فاصله داشتند، پدید آمد.

دوربین عکس سه بعدی ( استریو گراف) - Stereographs

دوربین اولیه استریو گراف، ۱۸۶۵

در این تکنیک دو عکس با فاصله بر روی یک کاغذ چاپ میشد و بعد از قرار گیری درون دوربین مخصوص دارای دو عدد چشمی (استریو اسکوپ)، عکس سمت چپ با چشم چپ و عکس سمت راست با چشم راست قابل دیدن بود. بنابراین بعد از ترکیب این دو تصویر توسط سیستم بینایی و مغز انسان، پیش زمینه برجسته‌تر و پس زمینه دورتر از حد معمول نمایان میشود.

استریو اسکوپ - Stereoscope

استریو اسکوپ یا وسیله تماشای عکس‌های سه بعدی

بعضی از مدل های نمایشگر های عکس های سه بعدی، دارای محفظه جاگذاری شیشه و کاغذ کنار هم بود.

بین سالهای ۱۸۶۰ تا ۱۸۷۰ عکس‌های سه بعدی به اوج محبوبیت خود رسیدند به طوری که اغلب افراد یک نسخه از آن را درخانه خود داشته و از آن برای تماشای تصاویری نظیر مناظر و ساختمان‌ها و پرتره شخصیت‌های معروف، استفاده میکردند.

تصاویر سه بعدی یا استرو گراف

تصاویر سه بعدی یا استرو گراف

تصاویر سه بعدی یا استرو گراف

نمونه ای عکس های سه بعدی انتشار یافته در اوایل قرن بیستم (۱۹۰۸)

تصاویر سه بعدی یا استرو گراف

از حدود ۱۸۵۵، تعداد زیادی عکس سه‌بعدی ارزان قیمت فروخته ‌شد. اکثر مردم این تصاویر را جمع به صورت آلبوم نگهداری میکردند. در عکس‌های سه بعدی، پیش زمینه موضوعات برجسته و پس زمینه با فاصله‌ای دورتر به نظر می‌رسد.

تصاویر سه بعدی یا استرو گراف - Stereographs

آبشار انیئونتا، ایالت ارگان، کارلتون واتکینز، ۱۸۸۳

نمایش دهنده تصاویر سه بعدی امروزی

نمایش دهنده تصاویر سه بعدی امروزی

نمونه تصاویر سه بعدی یا استریو گراف

منبع: خلاصه تاریخ عکاسی جهان به روایت تصویر – ترجمه و گردآوری مجتبی پیروی